One fine day

จริงๆไม่ได้มีเรื่องสาระอะไรมาเขียน blog หรอก เข้ามาเขียนเพียงเพราะ
1. มีหลายคนบอกว่าไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปบน blog House เลย.. หายไปไหน
2. มีหลายคนบอกว่า เฮ้าส์แต่งงานแล้วเหรอ ทำไมรูปบน blog มีรูปอุ้มเด็กไว้อยู่ นานมากแล้ว
3. ตอนนี้อยู่ในห้องมืดๆคนเดียว เลยเขียน blog ก่อนนอนดีกว่า
เลยทำการเข้ามาเปลี่ยนรูป เป็นรูปที่ขึ้นไปเหยียบบนแท่น อะไรซักอย่าง ที่หอฟ้า อะไรซักอย่าง ที่เมืองจีน (เป็นพวกเที่ยวแล้วไม่จดจำ) แล้วก็มาเขียน blog อีกหนึ่งอัน ช่วงนี้ติดหนัง series เรื่อง prison break ดูไปจนถึง season 3 แล้ว ไม่พอใจที่ทำไมเอาบทนางเอกที่เล่นมาอย่างดีมาสอง season มาทำลายอย่างไม่ใส่ใจใน season 3 แบบนี้ ก็พอรู้มาว่า [Spoil warning!!] นางเอกเค้าเลิกเล่นเรื่องนี้เพราะ นางเอกเค้าท้องกะสามีพอดี เลยไม่ได้เล่นต่อ.. แต่ เล่นให้นางเอกโดนลักพาตัวไป แล้วโดนฆ่าตัดหัวส่งกลับมา แบบนี้มันเกินปายยยยย รับไม่ได้… [End Spoil] ว่าไปก็ยังดูไม่จบเลย พยายามดูให้จบอยู่ ติดๆ..
แล้วก็เปลี่ยนเรื่อง ช่วงนี้น้องพิม หลานสาว ที่อยู่ในรูปถ่ายมานาน (ตอนนั้นหกเดือนมั้ง) จนใครๆคิดว่าเป็นลูกสาวไปแล้ว.. ตอนนี้อายุขวบครึ่งละ มาเยี่ยมเยียนที่คอนโด จนรู้สึกว่าคอนโดนี้แคบลงไปเลยในทันที.. นึกถึงตอนที่ซื้อคอนโดนี้ ไม่รู้คิดถูกคิดผิดเหมือนกัน ใกล้บางที่ เดินทางสะดวกบางอย่าง แต่ก็ไม่สะดวกบางอย่าง บางคนอยู่แล้วเดินทางสบาย บางคนอยู่แล้วเดินทางลำบาก.. สงสัยคงต้องคิดเรื่องขยับขยายต่อไป.. คิดไปคิดมา นึกถึงชีวิตของคนกทม. เด็กๆต้องโดนปลุกให้ตื่นเช้าๆ ตีสี่ตีห้า ให้พ่อแม่ไปส่งที่รร. ตอนเย็นก็รับกลับบ้าน นอนตั้งแต่สองสามทุ่ม ฟังดูแล้วชีวิตน่าเศร้าจริงๆ บางคนแก้ปัญหาโดยการย้ายตัวเองไปอยู่ใกล้ๆกับที่ๆเค้ามีชีวิตอยู่ บางคนย้ายบ้านไปอยู่ใกล้รร.ลูก หรือย้ายไปอยู่ใกล้กับที่ทำงานของเค้า เพื่อให้สามารถประหยัดเวลาเดินทางไปได้ เหมือนกับซื้อเวลากลับคืนมา สอง หรือ สามชม. ต่อวัน บางคนมีบ้านอยู่ที่เดียวกับที่ทำงานไม่มีปัญหาเหล่านั้นก็พยายาม ย้ายบ้านตัวเองไปอยู่ที่อื่นที่ไกลออกไป เพื่อขยับขยายให้มีพื่นที่มากขึ้น สุดท้ายก็จะมีปัญหาข้างต้นดังเดิม บางคนก็ใช้วิธีย้ายที่ทำงาน ไปอยู่ที่ๆมันอยู่ใกล้บ้าน จะได้ใช้เวลาเดินทางน้อยลง (งงดีเหมือนกัน ชีวิตคนเรา) สงสัยคงต้องรอดูน้ำมันให้มันแตะห้าสิบบาทต่อลิตรก่อน รถมันถึงจะไม่ติดนะ กทม. แต่คิดอีกทีถึงน้ำมันจะแตะห้าสิบบาทต่อลิตร รถก็คงไม่หายติดหรอก.. มีแต่จะทำให้ค่าครองชีพสูงขึ้นเท่านั้น คนที่ยังจ่ายค่าน้ำมันไหว ก็ยังจ่ายต่อไป แต่เศรษฐกิจคงอึดน่าดู เวลานั้น..
นึกถึงตอนสมัยอยู่สุราษฏร์ อยากไปไหนใช้เวลาไม่เกินสิบนาที.. รร.เข้าเจ็ดโมงครึ่ง ตื่นเจ็ดโมงยังทัน จะไปทำอะไรที่ไหนไม่ต้องกังวลเรื่องรถติด.. คิดจะว่ายน้ำ กินอาหารในร้าน เดินทางไปไหน ไม่ต้องคิดหนักว่าจะไปใช้เวลาเท่าไหร่.. ต่างจากตอนอยู่กทม.โดยสิ้นเชิง ถ้าคิดว่าจะไปที่นั้นๆ จะต้องคิดก่อนว่าใช้เวลาอีกเท่าไหร่ ไปทำอะไร คุ้มค่าแก่เวลาหรือไม่.. เมื่อก่อนนี้ สมัยที่น้ำมันยังลิตรละสิบกว่าบาท นั่งรถเล่นรอบเมืองชมเมือง ทุกวันวันละชม.สองชม. มีความสุข มีธุระเพียงเล็กน้อย ก็ออกจากบ้านโดยที่ไม่ต้องคิดมาก.. มีที่ให้แวะตลอดทาง อยากกินอะไร หาอะไร ได้ดังใจคิดใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในการขับรถ.. ว่าไป ก็บ่นเหมือนคนแก่แหะ.. ไม่เอาละ จบดีกว่า
Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s